DALYAN

1996 yılı bir yaz akşamıydı seninle ilk tanışmamız. Öncesi varsa da ben hatırlamıyorum. Ama gördüğüm o ilk an hâlâ dün gibi aklımda. Arabadan inmem için annem uyandırmıştı beni. Tatile gelmiştik. Uyunmazdı. Uyku sersemi çok hoş kokulu bir bahçe kapısından içeri girdiğimi hatırlıyorum.

Karşımda hayatımda ilk kez gördüğüm bir güzellik vardı. Kaunos’un ışıklandırılmış tüm silüeti gölün üzerine düşmüştü. O çocuk aklımda neler kurdum, neler düşündüm bilmiyorum ama büyülendiğim bir gerçekti. Ardından da hatırladığım ilk şey buz gibi bir şişe kola eşliğinde uzun bir süre manzarayı izlediğim. ☺️ Çocukluğumun belki de en güzel zamanlarını bu manzarayı izleyerek, bu gölde yüzerek geçirdim ben. En sevdiğim çiçekler olan akşam sefaları ile ilk orada tanıştım. Her sabah göl kenarına gelen karetta karettaları orada besledim. Her gün çıktığımız tekne turları, çamur banyoları, turistlerle Tarkan dinleyip soluksuz dans edişlerimiz… Ah daha hangi birini anlatsam… Her şeyi anlatırım da ne kadar özlediğimi hiç anlatamam.

2017 yazında uzun bir süreden sonra koştum yine oraya. Tabii birçok yer gibi orası da değişmişti. Gelişmiş, büyümüş, bazı güzellikleri bozulmuş, özünü kaybetmiş gibiydi. Taa ki o manzarayı tekrar görene dek. O an anladım ki her ne kadar değişirse değişsin orası benim o ilk gördüğüm geceki Dalyan’ım. Orası benim çocukluğum. Orası benim hayatımın en güzel yeri. 💙 Yolunuz düşerse mutlaka bir tekne turu yapmalı, bir karetta karetta beslemeli, çamur banyosuna gitmeli ve gece göl manzarasını izlemelisiniz.

1 thought on “DALYAN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir